Yola Taş Atma Şiiri - Sadık Kocabaş

Gafil ne bilirsin aşkın halini
Karanlık dehlizden ses verme bana
Unuttun mu piri, tuttuğun eli
Aslını inkarla kas verme bana

Bizim cemimizdir mahşerin yeri
Gönüldür Kabe’si, aşkın defteri
İslam’ın özüdür Ali’nin teri
Kökünden koparılmış tas verme bana

Muhammed Ali’ye bağladık özü
Kırklar meclisinde söyledik sözü
Kör etmiş nefsinin ateşi gözü
Avrupa ağzıyla pas verme bana

On İki İmam’dır bizim yolumuz
Kerbela’da susuz kaldı gülümüz
Hakk’a teslim olmuş ulu belimiz
İmansız sarayda köşk verme bana

Kalemsiz Şair der, özden kopulmaz
Ali’siz bir yolda Hakka varılmaz
Mümin olan kula bu nifak olmaz
Kalleşçe vurulmuş ses verme bana