Ben sana yaralı gelmiştim,
avuçlarımda susmuş dualar,
gözlerimde yarım kalmış geceler vardı.
Kimseye anlatamadığım bir hikâyenin
son cümlesini taşıyordum içimde.
Sen kapıyı açtığında
Bir düşe düşmeli insan,
senin gözlerinde başlayan,
gecenin en sessiz yerinde
kalbin kalbe değdiği bir düşe.
Adını söylemeden sevmeli seni,
bir gülüşünün kıyısında
Bir hayalim vardı…
Ak saçlarını görmeliydi gözlerim,
titreyen ellerini tutmalıydı ellerim,
yorulan gözlerine
ilk günkü aşkla bakmalıydı gözlerim.
Bir sabah,
Bana Bir Ömür Yeter.
Söz gerekmez, göz yeter.
Yol gerekmez, iz yeter.
Yıllar gerekmez, bir an yeter.
Ömür gerekmez, sen yeter.
Hangi gökyüzü saklar senin rengini.
Hangi gece taşır ayın kıskandığı yüzünü?
Kimin düşüne sızar gözlerin.
Kim sabaha kadar düşünür gülüşünü?
Senin geçtiğin yerde çiçekler neden susar.
Biz birbirimizi birkaç durak kaçırmışız gibi geliyor bana.
Sanki aynı trene binmişiz de, ben senin indiğin istasyona geç gelmişim, sen benim beklediğim perondan çoktan ayrılmışsın gibi...
Belki aynı gökyüzüne farklı zamanlarda bakmışız, aynı şarkılarda birbirimizi aramışız da haberimiz olmamış birbirimizden.
Biliyor musun, insanın canını en çok yakan şeylerden biri de bu galiba; yanlış insanı sevmek değil, doğru insanı yanlış zamanda tanımak.
Çünkü bazı insanlar vardır, onları ilk gördüğünde yabancı gibi gelmezler. Sanki yıllardır tanıyormuşsun gibi olur. Sesleri tanıdık gelir, suskunlukları bile yabancı değildir sana.
Beklediğime değmelisin…
Gelişin olay olsun bu defa.
Öyle bir gel ki,
ardından kapıları kapatmak zorunda kalmayayım.
Gitmeye bakmasın gözlerin,
kalışlarda buluşalım.
Sonbahar düşerken kaldırımlara,
sarı bir sessizlik büyüyor içimde.
Rüzgâr, senden kalan ne varsa
usulca savuruyor şehrin üzerine.
Sen gidiyorsun…
Bir erkeğin içine neyi gömdüğünü
gömleğinin yakasından anlayamazsın.
Sabah yüzünü yıkayıp aynaya baktığında
hangi hayalinden vazgeçtiğini,
hangi cümleyi söylemekten son anda döndüğünü
gözlerinin altındaki yorgunluktan çıkaramazsın.
Ah o saçların…
Sanki her teli ayrı bir hayal,
Her kıvrımı gönlüme düşen bir şiir.
Ben seni nasıl anlatayım be kadın,
Seni görünce susuyor içimdeki şair.
Ah, bir de gözlerin var ya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!