Yola Devam. Şiiri - Mecit Aktürk

Yan gelip yatanlara ekmek yok bu devirde
Şükür, zaman değişti; çalışıyor hükümet
Dualar kabul oldu, icâbet oldu vird'e
Nihayet en sonunda millette hakimiyet.

Yeter! Deyip bu millet, hortumcuya, talana
Mührü altın tepside mahir olana verdi.
Nankör ne derse desin, kanmıyorlar yalana
Sadakat, feraseti Türk'e düşmanı gerdi.

Can geldi, çiçek açtı, yıllarca kuru toprak
Güneşin ışıkları, yarasayı boğuyor
Gönlüm kelebek gibi, mekânım gülde yaprak
Şafak söktü, gün doğdu; şimdi rahmet yağıyor.

Şantiyeye dönüştü bir ülke baştan başa
Bakarkör olmayanlar, hakikati görüyor.
Umut, rengini verdi, gözden akan her yaşa
Bir yanda giden kervan, bir yanda it ürüyor.

Gafil sandı, höt derse, yine bu millet susar
Susamış özgürlüğe; düşürür mü elinden?
Kimi hâlâ uykuda; nefret solur, kin kusar
Detone sesler çıkar, kırık gönül telinden.

insafsız dönen diller, hükümete çatarken
Gıpta ile izliyor, ülkemi, doğu batı
Avrupalı perişan, ekonomi batarken
Yaşamaktayız fert fert birlikte saltanatı.

Ne zulüme baş eğer, ne tehditten yılarız.
Son nefesime kadar bitmeyecek bu davam
Bir Allah'tan korkarız, O'nu vekil kılarız
Parolamız hep aynı; "durmak yok, yola devam"