Yola çıkınca Şiiri - Erkan Saltan

Sallayıp kökünden yıkacağını,
Bilemedim işte o gün bakınca.
Gönlümü bu denli yakacağını,
Bilemezdim asla yola çıkınca.

İçimde tarifsiz çok sancı saklı,
Dile dökmem bile hani yasaklı.
Bir yana bıraktım mantıkla aklı,
Olamazdım başka yola çıkınca.

Neler varmış oysa yol, çileli yol,
Çekilmez her gama, vesileli yol,
Görmedim ben böyle gaileli yol,
Göremezdim zaten yola çıkınca.

Yürüdük yol alıp, gittikçe zorluk,
Dönüp maziyi yadettikce zorluk,
Günler işte böyle bittikçe zorluk,
Edemezdim hesap yola çıkınca.

Yürekler bakmadı, olunan yaşa,
Yaşa dedi yaşa, var mutlu yaşa.
Şimdi iki çift göz, boğuldu yaşa,
Dilemezdim elbet, yola çıkınca.

Dedi ama yansın yeniden kalbin,
Dertli hayatlara, dert yükledi bin,
Gülmeyince gülmez talihte hain,
Anlamazdım elbet yola çıkınca.

Yakıp kavursada pişman değilim
Yıkıp savursada, pişman değilim,
Talih kırdıysada düşman değilim.
Dönemezdim elbet yola çıkınca.

14.02 2026