Yol Ver Dilber Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Gam ile yürüyen ayaklarım bağlandı
Can cananı bulunca gönlüm ile dağlandı
Kör şeytan, lâin şeytan güzelleri topladı
Sayamadım bu garip kaç gönülü bağladı
Haydi bana izin ver, yol ver kaçayım dilber

Yazım kışa çevrildi, tomurcuklar açmaz
Kar çiçeğim kardelen baharlara karışmaz
Akıl şaştı, dane aştı, kaos! Çiçek açmaz
Benim gönlüm sonbahar kırk bahara kaçmaz
Haydi bana izin ver, yol ver kaçayım dilber

Gözüm yolda, sözüm darda, dilim bana küstü
Gecem yıldız ararken sabahlar beni astı
Sevda yükü ağır imiş, ayaklarım sarhoştu
Ne bir çare tutar elde, ne bir umut dostu
Haydi bana izin ver, yol ver kaçayım dilber

Elim ermez muradıma, yazım bana dar geldi
Aşk kapısı yalan imiş, başım taşa çar geldi
Bu sevdanın ateşi de közlendi de küle geldi
Ben yandım, bana düşen küllenmektir hey cevher
Haydi bana izin ver, yol ver kaçayım dilber