Yaşanan şu ömrün, her bir çağında,
Dosta götürecek yol gerek bize.
Sevgiyle beslenen gönül bağında,
Dostluk için açan gül gerek bize.
Hüner o ki, önce kendini devşir,
İlim ateşinde özünü pişir,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




bir tek;'dürüst çalışanın önünde eğil'
mısrası hariç,gayet hoş ve manalı bir şiir olmuş aziz kardeşim.
kul kulun önünde hiç bir vesileyle eğilemez.bu hak teala tarafından memnu addedilmiştir.onu tashih ederseniz şiiriniz on puanlık.
saygılar,selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta