Bir vapur dolusu insan
Can dostum yalnızlığım
Ve ben
Gün indi karanlıklar içinde
Salınıp giderken gemimiz
Bir yaşamın kaptanı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzeldi bir vapur dolusu insan içerisinde bile insanın kendini yalnız hissetmesi, tıpkı, denizde insanın kendini susuz hissetmesi gibi....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta