Dokuz ay on gün bekledi insan yola çıkmayı..
Karanlıktı mabedi, kapalıydı gözleri..
Ve gün geldi, başladı serüveni,
yola çıktığında gördü ışığı, kamaştı gözü..
Ayağa kalktı önce ve söyledi ilk sözü..
Öğrendi her şeyi bir bir, sırayla.
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta