Dokuz ay on gün bekledi insan yola çıkmayı..
Karanlıktı mabedi, kapalıydı gözleri..
Ve gün geldi, başladı serüveni,
yola çıktığında gördü ışığı, kamaştı gözü..
Ayağa kalktı önce ve söyledi ilk sözü..
Öğrendi her şeyi bir bir, sırayla.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta