Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu küskünlük niye Güzel Dost ! Asfalt kaplı bir yüreğinizin olmadığını gayet iyi biliyorum. Yalnızlık hissi işte böyle güzel anlattırır kendini. Tebrikler sayın abiciğim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta