Yoktun Şiiri - Basri Erdoğan

Yoktun…
Ama yokluğun bile yetiyordu içimi yakmaya…
Sana dokunamadım…
Ama en çok sana sarılır gibi sustum gecelerde…

Bir insan…
Birini unutamaz bazen…
Çünkü bazı kalpler,
Vedayı kabul etmez…
Sadece susar…

Ben seni sevmeyi gizlemedim…
Ben seni içimde büyütüp kimseye göstermedim…
Adını anınca bile
İçimde kırılan şeyler vardı…

Gece olunca…
Herkes uykulara sığınırken…
Ben senin bıraktığın sessizlikle konuştum…
Bir gülüşünün hatrına
Koskoca ömrü yalnız geçirdim…

Çünkü bazı insanlar…
Gitse bile eksilmez…
İnsanın içinde yaşamaya devam eder…

Ve bazı acılar vardır…
Geçmez…
Sadece insanın ruhuna alışır…

Ben seni beklemedim aslında…
Ben senden sonra
Bir daha kimseyi aynı yerden sevemedim…