Kırmızıya çalan, parlak yansımalı mehtaba bakmak vardı seninle
El eleyken içimdekileri bütün derinliğiyle anlatabilmek
Gözlerine bakarken mutluluktan ağlayabilmek vardı
Yoksun ya ağlayamam sensizliğe, izin vermez duygular.
Kapattığın gözlerinle iç çekişini görebilmek vardı seninle
Yüzündeki tebessümün benim mutluluğumdan doğduğunu düşünmek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta