Yoksun Şiiri - Yakup Günel

Duymuyorum seni bugün yine
Görmüyorum
Sesini işitmiyorum
Sensizliğe alışmak inan öyle zor ki

Sensizliğe doğru bir yolculuğa çıktım
Öyle zor bir yol ki bu
Ne yardım eli uzatan biri var
Ne de sen

Kör karanlıklarda kaldım
Dipsiz kuyularda sessizce haykırdım
Yalnızlığa doğru sessiz bir çığlık
Bedenimi yıpratıyor kanata kanata

Sensizlik bir şiir olurdu
Kelimeler yerine kan çıkardı kalemden
Ruhu okşamazdı da
Aksine yıpratırdı boyuna

Kan yuttum sensiz her gece ben
Yüreğim diyor ki ille de sen
Dermansız bir dert oldun sen bana
Eriyor yüreğim yana yana