Kırgın bir yürek taşıyorum hayatın dar sokaklarında.
Gülmeyen gözlerim buluta asılı
Yaralı bir martının telaşındaı ömrüm
Sensizlik hayallerimi alıp götürüyor maziye
Aşkı yeniden anlamlandırıyor adın
Yakamozlarda resmin
Sesin çok uzak diyarlardan geliyor...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta