Yoksun Şiiri - Hakan Polat 4

hüzün yağmurları vurur gönül pencereme kokun siner buram buram torağa içime çekerim senmişçesine damlalar bir bir vurur yüzüme gerçeği sen yoksun yaprakların hışırtısı sesini anımsatır kulaklarımda fısıltını duyarım heycanlanır kalbim sonra sonra buruklaşır sen yoksun bulutların arasında bir ışık süzülür bir an gökkuşağı gülümser renklerini savurur bak orda derim yeşilim,ayyüzlüm sen yoksun. sonra boş sokaklarda seni ararım, yalnızlığımın ardında, ıslanırım, oda yetmez söndüremez kalbimi sen yoksun. son damlalarını bırakır yağmur bulutları çaresizliğime; sokaklar gene aynı sevdaları unutulmuş kalabalıklar kaplar her yanı sen yoksun bir ben,bir sevdam,birde ahım kalır, dağılan bulutların ardından, bir kasım akşamında yine sen yoksun hakan polat