Yoksun.. Şiiri - Kamil Tunçum Ben

iliklerime kadar ıslandım bugün,
yağmur yağıyordu,hava soğuktu..
oysa içime kar yağıyordu,
içim donuyordu...
sevginle ısıtmaya çalıştım kendimi,
sevdan yoktu...
buz tuttu kalbim yokluğunda,
gözlerin beni unutmuştu...
ellerim cebimde,
ben bilmem ruhumla nerede? ,
ıslanıp beklerken cennet gözlerini,
beklerken vermediğin ellerini,
ayak seslerin geldi sadece..
sen yoktun,gözlerin yoktu..
görmedin yine senin için yananı,
görmeyecek gözlerin sana ağlayanı..
inan gülüm..anlamaya çalışıyorum,
bak anlıyorum diyemiyorum..
şöyle bir sallandı ruhun perdede,
öylece ışıksız durdu bedeninde..
sanki baş yoktu gövdende,
başını alıp gitmişsin gibi gecede..
sen yoktun,gözlerin yoktu..
oradaydım yine seni bekleyen..
bir benim sana can veren,
cerrahınım kalbini iyileştiren...
dokunamadığım,sarılamadığım,
bir kez olsun menziline varamadığım..
aylardır bekleme nöbetindeyim,
gözlerim gözlerinin bekçiliğinde...
uykuyu bulamadım kaç aydır,
gözlerim gözlerinin hasretinde..
yağmur yağıyordu,ıslanıyordum..
içime kar yağıyordu senden,
donuyordum....
gelip bir güneş gibi doğmadın,
bir kez kollarını açıp sarmadın...
umudum yanık bir türküdür sende,
ne dinlediğin ne de çaldığın...
öylece bekliyorum aylardır,
yok halimden anladığın...
sen olmayınca güneş doğmayacak,
sen olmayınca ay batmayacak,
sen yoksan bitmeyecek gece,
gelmezsen benim duygularım yüce,
senin kabin cüce kalacak...
yağmur yağıyordu,üşüyordum...
içime kar..donuyordum...
sen yoktun,gözlerin yoktu...