Köşede ağlıyor yoksul bir çocuk
Tren garında yarı çıplak
Raylarsa uzadıkça uzuyor
Neredeyse tan yeri ağaracak
Soğuktan üşümüş elleri
Koynuna sokmuş yok ki cepleri
Ne bir soranı var nede gidecek bir yeri
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta