Yitirme umudunu Şiiri - Erdem Bağcı

karanlık ve bulutluydu gece...
gökyüzü bulutlu hava soğuk....
sanırsın sabah olmayacak....
bu uzun gecenin sabahında....
güneş hiç mi hiç doğmayacak....

yitirme umudunu az kaldı....
güneş şu tepelerin ardında....
bak az önce tan yeri ağardı....
yetişmedi mi her çaresiz kaldığında....

ısıtacak içini toprakla beraber....
gülümseyecek güllerle çiçeklerle.....
ağaçlarda yaprakla beraber....
yüreğin her daraldığında....

sen umuda doğru yürüyünce....
o sana koşarak gelecek....
din dil ırk sormayacak....
vadilerden coşarak gelecek....
günlerce belki de durmayacak....

sen yeter ki yitirme umudunu....
aldanma geceye kara bulutlara....
karalılıkla sarıl umutlara.....
güneş doğacak her uyandığında....

gülümseyecek her zaman ki gibi....
tepelerin ardından yükselerek....
son gözyaşlarını silerek....
bıçak kemiğe dayandığında.....