Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gökyüzünü diktim eğri bir iğneyle
bir bahar sabahı mıydı
hatırlamıyorum
çıtırtılarını duyuyordum yaprakların
düş gibi dolaşıyordu bulutlar
çivit mavisi damarından çatlamıştı
önce saksıları doldurdu
sonra denizleri..
Başarılı bir şiir.Sizi okumak ne güzel..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta