Bitecek elbet bu ağıtlar dönemi.
Ele avuca sığmayan kederler değerini kaybedip parçalara ayrılacak.
Yüzüne çaldığın hüzün ve ruhunu ele geçirmiş yoksunluk kıskacından kurtulacaksın.
Sineler çekildiğiyle, bireyler bir parçan oldukları dönemlerin anısına güzel kalacaklar.
Önemini kaybetmiş, yitik bir hatıraya methiyeler düzmeyi bırakacaksın.
Kendine reva gördüğün sıkıntılar, benliğine vurduğun kırbaçlar derin çukurların içinde silinecek.
Önemsemek ve düşünmek ederini karşılayanın üzerine yapılacak eylemler haline gelecek.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta