Yitik
Masum bir çocuk edasıyla seyredi verdim gökyüzünü sahi nerdeydi onca yitirdiğimiz masum duygular ?
Hangi rüzgara kurban edilmişti ya da hangi cellada emenet edilmisti...Bilmiyordum...
Koca bir bilinmezlik gökyüzünü kaplıyordu gözyaşları eşliğinde bir sey daha eksilip gidiyordu vedasız hoşçakalsız...
Eslem TasKayıt Tarihi : 2.12.2018 12:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!