Çocukluğumuz,
Ellerimizden kayan,
Erimiş elma şekerlerinde kaldı,
Ve aşk denilen koca destan,
Yiten çocukluğumuzla birlikte,
Şeker olmaya aday bir elma dalıydı.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta