Yaşadıklarım değil
yaşayacaklarımı düşünmek
çok yoruyor beni
en çok ta sen
sürekli beynimde dolaşan
beğenmeyen sen
gönlümü verdim
ömrümü verdim
kafamın içinde ki
gecekondu oldun sen
bacası tüten
buz gibi tepesi kar
bahçesi hep fırtınalı
esip bitmeyen
yoruldum artık
ya otur
ya bırak gideyim
her şeye rağmen
yinede severim..15 11 26. şa
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 18:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!