Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Taktım prangalarımı, zincirlerimi,
Mahkum ettim kendi kendimi.
Kafese kapatılmış kuş misali,
Yalnız, korkak, durgunum şimdi.
Yürekten gelen yürek sesini bizlerle paylaştığın için teşekkür ederim çok güzel olmuş sevgiyle
Salim erben
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta