Yine Bir Eylül Akşamı Şiiri - Hamit Atay

Yine bir eylül akşamı

Yine bir eylül akşamı,
yaprakların hüznü düşer kaldırımlara,
rüzgârın sesi bile yorgun gelir kulağa.
Gökyüzü kederle örtünür,
bir yanımda sen varsın,
bir yanımda gitmelerin gölgesi.
Yine bir eylül akşamı,
gözlerim dalar uzaklara;
denizin kokusu karışır hatıralara.
Bir şarkı çalar içimde,
sözleri yarım, bestesi kırık;
adı sen, nakaratı yalnızlık.
Yine bir eylül akşamı,
sana dokunamamanın sancısı sarar beni.
Bir kahve soğur elimde,
her yudumda içtiğim senin eksikliğin.
Kalbim ağır, kalbim ıslak,
ama yine de sana dair atar inatla.
Yine bir eylül akşamı,
biliyorum gelmeyeceksin;
ama ben yine de beklerim,
çünkü eylül, hep seni getirir aklıma.
Sonbahar çökerken şehrin üstüne,
benim içime de çöker adınla gelen hüzün.
Hamit Atay