Yekta güneşlere mahkum bir varlığım sanki
Irgınım hayata,bezginim.
Lal cümleler kurmaktayım dostlar arasında
Mesudluk yerine olmayan gülümsemelere meftunum
Ah bir duyan olsa bu figanı aczimi
Zebanilerini öldüreceğim yanlızlığın,bileceğim ki ben bir kayyumum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta