Duru, sessiz gece.
Yılkı atının esir oluş sessizliği.
Çırpındım ve duruldum yine.
Ruhum bedenimden taştı.
Ağladım...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yılkı atının kaderini paylaşmak ne zor şey..!!! Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta