Yılkı Şiiri - Ömer Yücekaya 2

nedendir bilinmez
son günlerde
durup durup göğe bakıyorum
ya şiirdeki "Göğe Bakma Durağı"na geldim
ya da sonun başlangıcına

ki ne zaman göğe baksam
tepemde dönüp duran akbabaları
beyazlığıyla kibirlenen ve
kibirlendikçe kirlenen bulutları görüyor
göğe bakmaktan vaz geçiyorum

sonra bir gözüm toprağa bakıyor
toprağın koynunda yatan
çocuk cesetlerini görünce
yer yarılsa da içine girsem diyorum

İsrafil nefesi değmiş gibi
hiç bir araya gelmiyor yakam
bin Kızıldeniz birden kapanıyor üstüme
elimden kayıp gidiyor Asa’m

iyisi mi sevgilim
iyisi mi…
sen artık katma beni
aşk denen o ince hesaba
çünkü…
benden ne köy olur artık ne de kasaba…

say ki yaşlı ve hasta bir atım ben

çıkar üzengilerimi ve eyerimi
son bir defa okşa yelelerimi
kuytu bir dağda
yılkının merhametine bırak beni

bıraktım diye sakın suçlama kendini
herkes bırakır bir şeylerini ya da birilerini

bazıları pişman olur
bıraktığını almaya gelir
sen almaya gelme beni

*Göğe Bakma Durağı
---Turgut Uyar---