Yazımı güze çeviren senin hasretin,
Yüreğimi gül gibi kurutan senin bakışın,
Gözlerimin kenarlarını sulayan senin aşkın,
Günümü karanlığa bırakan ellerin benim kaybım.
Kalbimde hâlâ senin adın,
Boğazımı yakıp beni ateşe iten senin ellerin,
Ne gözlerin kaldı ne de dudağından dökülen o kelimelerin.
Arkana bakmadan bırakıp gitmene var mıydı gerek?
Senden iz yok artık, bende de seni bekleyecek yürek.
Ben de sensizliğin zindanlarında yok oluyorum,
Ölerek...
Kelimeler seni bana anlatır mı?
Dışarıdaki rüzgâr yeniden senin kokunu anımsatır mı?
Kalp ikinci kez yaralanır mı?
Bu etten kemikten varlığım sensizliğe alışır mı?
Aşkın can yakıcı halini seninle yaşadım,
Yalnızlığımla dans içindeyim,
Ne kadar ileri gidersen git, bir adım gerindeyim.
Ben hâlâ ateş ve suyun etkisindeyim,
Gözlerindeki son bakışın esiriyim.
İçimde eksikliğini hissediyorum,
Kaderimde yollarımızın kesiştiğini biliyorum.
Defterimin boş sayfalarında ismini arıyor,
Seni bir kere daha görmenin umuduyla yaşayıp kendi bitişimi izliyorum.
Sessizliğim, sana söylediğim son sözdü,
Sana olan hissimin son ışığı da söndü.
ellerin ellerime değdiği anda
gitmişsin benden
söyle
ne gelir elden
gözlerin gözlerime gülerken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!