(Bırak Yorgun BedenlerimizdeYıllar Yaşlansın
Yeter Ki;
Düşler Ve Düşüncelerimiz Yaşlanmasın)
Bir Pula Düşürülen İnsan Ziyanlığında Zamanlı Zamansız Bir Ağrıydık
Dik Başlı Acılarda Ağardığımız Birbirini Tanır Kanarken Yaralarımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ve yildizlar hep yanar.
Bulutlarin ardinda da kalsa yanar.
Sevgilerim can dostuma...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta