Gözlerinin derinliklerine bakardım.
Ne denizlerin mavisi;
Ne de kömürlerin karası gelirdi bana.
Öylesine gelirdi ki bana;
Dağ ceylanlarının koşarcasına umutlarına,
Tutsaklıktan kurtulmuş hasretine,
Kavuşmasını anlatırdı her zaman...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta