Gözlerinin derinliklerine bakardım.
Ne denizlerin mavisi;
Ne de kömürlerin karası gelirdi bana.
Öylesine gelirdi ki bana;
Dağ ceylanlarının koşarcasına umutlarına,
Tutsaklıktan kurtulmuş hasretine,
Kavuşmasını anlatırdı her zaman...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta