Yıldız Kent Şiiri - Aysel Eğrek

Bu gece Yıldız Kent uykusuz darda yine,
Ay yansımış pencerelerden seni soruyor.....
Camlarda solgun bir ışık titriyor...
Sessizlik içimde ağır ağır öldürüyor.......

Yıldız Kent'e Rüzgârlar eski bir şarkı getiriyor,..
Kırık kemanlardan düşüyor ümitlerim...
Bir sokak lambası kadar yalnızım ezeliiii....
Gecenin koynunda üşüyor kalbim ebedi...

Yıldız Kent’in taşlı dar yollarında kayboluyorum
Adın fısıldıyor gece , arıyor arıyor bulamıyorum
Ben seni beklerken sabahlar gece oluyor,...
Sönüyor göğsümde aşkın umutları ...

Yıldız Kent'te Kahve kokusu! Duygular darda..
Bir sandal geçiyor siyah sulardan...
Sen hangi limanlarda kaldın düşlerimde ..
Ben hâlâ dönemedim o hayallerden....

Yıldız Kent'te ! Gökyüzü üstüme çöker heran...
Sen yoksan bu şehir yetim bir akşam,
Hüzünüm nöbet tutar duygularıma.....
Yıldızlar dökülür avuçlarıma damla damla.....

Yıldız Kent şahittir içimde yaşayan sevdaya....
Ben seni bir ömür sevdim sessizce sensizce...
Gel desem yollarmı dardı ..limanlar mı enkaz ..
Yada kader miydi bizi ayıran kıyan....

Yıldız Kent' yok oluyor "Gel" Ölüm gelmeden....
Gözlerim görmüyor artık ,yollarını gözlemekten....
Kalbim artık dayanamıyor sensizlikten......
Gel ! Gel ! Son nefes gelmeden ......