Şer kapısı açılmış, insanın vay haline,
Bir vaziyettir ki bu, çatmadık emsaline,
Ümmet bir ağaç koymuş, ışık takmış her dala,
Ne hâle geldin böyle, ey dünyevi budala...
Düğün dernek misâli, haftalar öncesinden,
Savunmaya geçmiş ki, anlamam cümlesinden,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta