zamanın birinde dünyanın bir yerinde
evlat hasreti çeken bir kral yaşarmış
ve bir gün el açıp yalvarmış
“rabbım bir evlat ver ki bana hasret çekmekteyim
baba şefkatini yaşamayı özlemekteyim
bir oğul ver de olsun tek yılandan
göreceksin onu nasıl sevmekteyim candan”
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




işte böyle ey sevgili
eminim anlıyorsun beni
soyunmanı bekliyorum yar olmak için sana
seni hapseden o kırk kat elbiseni
muhteşem bir anlatımla...
şiirleştirilmiş harika bir masal...
ve final...
anlayana son söz gibi....
selam ve saygılarımla kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta