Geceye dolanan sessiz bir gölge,
Siyah yilan, kıvrılır sessizliğe.
Pul pul parıldar karanlığın dili,
Toprağın koynunda gizli bir deli.
Zehir değil sanki derdinden akan,
Yalnızlık sarılmış, ateşte yakan.
Otlar arasında kaybolur izi,
Görenler hatırlar derin bir giz'i.
Sessizce süzülür, kimseden ses yok,
Bu yaban dünyada çilesi pek çok.
Siyahın en safı, gecenin rengi,
Yeryüzünün dilsiz, gizemli dengi.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 02:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!