Yılan Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

YILAN

Yılan sevilmez Benî Âdem içinde,
oysa ben hayranım bir hâline.
Nasıl da sürünür dalga dalga,
her kıvrımda tadını çıkara çıkara.

İsterim ben de sürüneyim
böyle Tanrı katında,
ayakları yoktur fukaranın.
Benden hızlıdır yarışta,
yerle barışık yazgısı her anında.

Kabuğu en nadide çanta,
ayakkabı, kemer olur insana.
Nefret edenler dahi baygındır
cıvıl cıvıl renklerine bakınca.

Hele başını dikip çatal dilini
bir gösterdi mi çocuklar kaçışır.
Bu resmi silahşörleri cezbeder,
bakışıyla bile meydan okur.

Severim onu Yaradan’dan ötürü,
ama dostluğuna güvenemem.
Yürürüm aykırı, geri geri,
tedbiri elden hiç bırakmam ben.