Yıkmaya gelme Şiiri - Murat Ülkü

Gönlümün bendini yıkmaya gelme,
Bir ince telim var, sakın ha vurma.
Dostun kisvesinde zehrini salma,
Yüzüme bakıp da hayaller kurma.
Q
Zayıflık sanırsın sustuğum yeri,
Hassas bir noktadan çekersen beni;
Giderim, bakmam da hiç dönmem geri,
En sağlam yerinden kırarım seni.
Q
Dünyanın mihveri değişir o an,
Ne sitem kâr eder, ne de bir aman.
Fırtınam koparsa savrulur harman,
Toz duman içinde durma karşımda.
Q
Terazi hassastır, ruhum dengede,
Dokunma sızlayan ince damara.
Sabır bir gölgeyse, gizli perdede;
Açma bu derinde, saklı bir yara.
Q
Gözümde sükûtu durgun su sanma,
Derinde tufanın tohumu saklı.
Gaflet uykusunda ateşle yanma,
Her vuruşun bende hesabı haklı.
Q
En sağlam kalen de kökten sarsılır,
Sığındığın gurur darmadağın olur.
Sabrım tükendikçe ömür eksilir,
Varlığın ördüğün ağda kaybolur.
Q
Kuvvetin değil de, zulmün yıkar seni,
Kırıldığım yerden kopup gidersin.
Unutma o eşiği geçtiğin demi;
Neyi çok sevdiysen, ondan yanarsın.
Q
Garip Murat der ki; sözüm senettir,
Sükûtum edepten, özüm nettir.
Haddi bilmeyene vurmak sünnettir,
Bu da bir ders gibi kalsın aklında.