İnsanoğlunun eseri nankörlük,
Bir kıyıda sessiz yürüyor gemiler.
Eski gözyaşlarımın arası alabora
Kambur sırtım belirginleşiyor,
Elime aldığım kalem, en güçlü özgürlüğüm.
Bir geminin dört mahşer atlısı;
Yeryüzünde yıkılmayan bir direk.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta