Yiğitin Öyküsü Şiiri - Mihrimah Sultan

Yiğit dir onun adı, Okuduğu harp okulunu Alparslan gördü. Gözündeki koru, bitmeyen tükenmeyen cesurluğu, Babasının ona bıraktığı vatan sevdası. İlk nasihatı oku, adam ol dedi, Vatanına toprağına bağlı ol. Adadı kendini, unuttu sefa'yı keyfi, Gitti gençliği, kaldı tek bir yolu. Hayali terörü bitirmekti, Yastığa kendini deliksiz uykuya bırakmaktı. Çünkü onun yastığı taştı, yorganı gökyüzüydü, Tetikte olması onu ustalaştırdı. Onların asla ruhu duymazdı, Nereden hangi taşın altından çıkacağını. 15 erin yapacağı kabiliyet tek başına, Ordu performansı, tarihe yazılacak kahramanlık. Al kalemi eline, hazır ol şimdi, Ayaklar şiş, gözler yorgun, kilometreler uzamış. Akıllılar şaşkın, çoğu kuş tüyü keyfinde, Aklına Mehmetçik gelmez bile. Saçlarını arttı onun. Namlusu dumanı, yüreği heyecanlı, Ayaklar şiş, gözler yorgun, kilometreler uzamış. Akıllılar şaşkın, çoğu kuş tüyü keyfinde, Aklına Mehmetçik gelmez bile. Şair mihrimah'ın kaleminden 19.08.2026