Ne demektir baba olmak sence?
Doğduğumu duyunca sevindin mi kendince
Düşündün mü peki yavrumu nasıl hazırlarım diye geleceğe
Yetmiyor baba sevmek evlâdını sadece
Ne demektir baba olmak sence?
Fedakârlıktır, emektir bence
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Güzel hesap sorulmuş haklı ama çok hüzünlü gerçek duygular olduğundan eminim keşke kendini nefsini değilde ailesini düşünseydi ama malesef her canlıda anne ve baba sorumluluğu olmuyor. Babalar keyfle anneler binbir canla dünyaya getirdiği için yavrusunu anneler kadar bağlılık ve sadakat beklenemez babalardan bu doğanın yaradılışında var . Sakın sanmayın başka babalar çok düşkün onlar sadece saman altından su yürütüyorlar hanım ve çocuklarından habersiz nefislerini körlüyorlar . Allah dişilere doğurganlık analık erkeklere çiftleşme ve zevk özelliği vermiş Allah affetsin sorumsuz kendi nefsini düşünen zavallı erkek babaları şiir iç yakıcıydı ama çok güzeldi tebrik ediyorum antolojime alıyorum
Sevgiler hiç tükenmesin :) :) :)
Didem Hanım babaya olan sitemi dile getirmişsiniz.Siz haklı olabilirsiniz ama babalarda evi geçindirmek zorunda ya çoçuklardan ya paradan fedakarlık yapacak ama geçinmek zor olduğu için hep çocuklardan fedakarlık edilir ve çocukların büyüdüğünü farkedemeden çocuklar büyürler işişten geçmiş olur.Babanızı kırmayın bence onlar da çocuklarıyla vakit geçirmek ister ama her zaman geçim derdinden fırsat olmuyor.Gönlünüze sağlık......Zehra Topak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta