Usulca sustum tüm bakışlarına
Sebepsiz değildim, ağlamak için henüz erkendi...
Yargılama gözlerimdeki bu kötü çizilmiş derine benzerliği
Görmeliydin halbuki o sığ bakışlardaki yara izlerimi
Bilirsin, katiller hep vardır
Bende cinayet sebebi oldum herkes gibi
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Giderek materyalleşen bir dünyada, tinsel değerlerin nasıl yitip gittiğini çarpıcı bir biçimde anlatan şiirinizi pek beğendim. Değerler yitimine karşı insanın gösterdiği doğal direnci betimleyen şu dizeleri çok anlamlı buldum:
'Kolay olmadı yüzeye yerleşmek, öksürmek gibiydi artık tüm aşklar
Kim bilir en son ne zaman terleyerek seviştim...'
Ne ki, direnimin, yararı yok. Devinim ve dönüşüm, kaçınılmaz bir umarsızlığın kucağına bırakıyor insanı. Tüm seviler, derinliğini yitirip sığlaşıyor. Sevişmeler, tutkusuz ve duygusuz. Sanki yaşamak zorunda olduğumuz için yaşama tutunuyoruz. Evet yaşamıyoruz, salt tutunuyoruz yaşama. Ama nereye kadar?..
Duygusallığın yitimini, duygulu bir düşünsellikle betimleyen harika şiirinizden dolayı sizi kutluyorum can dost.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta