Anladım ki ey vefasız daha çok var çekeceğim
Yıllar yılı üzerime saldırdığın yetmeyecek
Kaç ay kaldı ya da kaç yıl hep gözyaşı dökeceğim
Türlü türlü hayallere daldırdığın yetmeyecek
Bağlayarak yüreğimi bir papatya demetine
Dahil edip bu garibi çaresizler ümmetine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta