Yetmedimi Şiiri - Alper Karacoban

Kaç kez öldük biz?
Yetmedi mi birbirimizi öldürdüğünüz..
Yorulmadık mı galibi olmayan bu savaştan?
Oysa aşk; diz çökmektir bazen birinin kalbinde,
Kılıçları kınına hapsedip sadece bakışlarla konuşmak,
Ve her yıkımdan sonra "yine biz" diyebilmektir.
​Bırak, dökülsün dilimizdeki o ağır kelimeler;
Gömülsün geçmişin soğuk ve karanlık toprağına.
Çünkü aşk; yok etmek değil, var etmektir yanındakini,
Kırılan yerlerinden öpüp, oradan filizlenmektir.
Hadi, söküp atalım üzerimizdeki bu paslı zırhları;
Biz birbirimize mezar değil, bahar olmaya geldik.
​Artık ne sözün hükmü kalsın ne de haklı çıkmanın,
Sadece bir nefeslik mesafe kalsın aramızda.
Kapat gözlerini, dünya dışarıda savrulsun;
Biz bu kez ölmek için değil, ölmemek için sarılalım.
​Yıkılsın içimizdeki o aşılmaz duvarlar,
Yenilmekten değil, sensizlikten korkalım.
Bak, avucunda çiçek açıyor eski yaralar;
Biz bu masalı en baştan, yaşayarak yazalım.

Alper KARAÇOBAN