Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayatın yükünü tek başına çilesiyle kederiyle mücadelesiyle omuzlarında yüreğinde taşıyan bir kalbin feryadı düşmüş bu müstesna dizelere.Hüzün yumağına sarılmış dizeler olsa da ine çok güzel okunası muhteşem bir şiire imzanızı atmışsınız.Canı gönülden kutluyorum Mahmut bey.
Selam ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta