Yetimin ahı Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Bir çocuk düşün ki babası yoktur,
Yükü dağlar kadar, derdi pek çoktur.
Gece yastığına düşen bir oktur,
İçini yakarak bir yetim ağlar.

Okulda çoğunun bir babası var,
Kimini bir omuz, bir kucak sarar.
O, kalabalıkta bir yüzü arar,
Çantayı takarak bir yetim ağlar.

Bayramlık giymeden geçer bayramı,
Yapayalnız bekler uzun akşamı.
Kimsenin yok ona bir tek selamı,
Kapıya bakarak bir yetim ağlar.

Bir ekmek bölüşsen, bir hırka versen,
Saçını okşayıp "evladım" desen,
Bayram sabahında kapıdan girsen,
Koynuna sokarak bir yetim ağlar.

Yetimi gözeten Peygamber yolu,
Kerem kapısıdır, rahmetle dolu.
Tutulsa yetimin incecik kolu,
Yaşları akarak bir yetim ağlar.

Yetimin gönlünü kıran kurtulmaz,
Dünya malı ile ahret alınmaz.
Kırılan bir kalp de kolay onulmaz,
Bir ah bırakarak bir yetim ağlar.