Yetimi'nin Ardından.

Keskin’in bağrında açtı gül gibi,
Şiiri gönüller içre bal gibi,
Yetimî bir ulu çınar dal gibi,
Kaldı hatırası dillerde bugün.

Gönül Dostları’na önderlik etti,
Şairlere nice yollar öğretti,
Dostuna yoldaşlık, sırdaşlık etti,
Bir güzel iz kaldı ellerde bugün.

Kimi zaman dertti, kimi zaman gül,
Sözüyle gönülde açardı bir yol,
Mazluma el uzat, garibe gönül,
Onun güzel hali dillerde bugün.

Beytullah aşkıyla yandı gönlü de,
Ravza’nın gülünü gördü düşünde,
Selâmı ulaştı gül kokusunda,
Sevda ateşinin külleri bugün.

Yetimî mahlası gönlünde kaldı,
Şiirle nice gönüllere daldı,
Söylediği sözler yadigâr kaldı,
Mısralar ağlıyor tellerde bugün.

Bir ağabey idi, dağ gibi adam,
Dostuna açardı gönülden makam,
Şimdi hasret kaldı ona her adam,
Adı yaşayacak dillerde bugün.

Emanet bıraktı şiirlerini,
Dostları yaşatır güzel yerini,
Rahmetle anarız güzel erini,
Ruhu şad gezer mi ellerde bugün.

Hüdayi der: Hak’ka yürüdü bugün,
Nur olsun toprağı, yurdu bugün,
Cennet bahçesinde gülsün gül bugün,
Menzili kutlu, yolunda bugün.

13.10.2026//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.VE TURİZM BAK.HALK ŞAİRİ