Ölmedim...
Ölmedim ama yaşıyor da değilim.
Yağmurun ve fırtınanın ortasında
Ben susuzluktan kıvranan biriyim.
Ayağımda yırtık terlik.
Üstümde sırılsıklam, yırtık kazak...
Soğuktan buz kesmiş ellerim.
Yemek arıyorum kardeşime yalınayak.
Biz cehennemi dünyada yaşıyoruz.
Açız, sususuz, yetimiz.
Savaşın ortasında, delik çadırda
Kemikten sıyrılıyor etimiz
Uyandık cesur müslüman rüyasından.
Sanırdık ki göklerdeki hilaliz, ayız
Simdi anlıyorum ki maalesef,
Biz bu dinin üvey evlatlarıyız.
Kayıt Tarihi : 9.11.2026 21:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!