Nasibim Şiiri - Meksen Kılınç

Nasibim kalmadı Beyazdan maviden yana,
Düşsem denizlere, çıksam gökyüzüne,
Kelebek olup uçsam çiçekten çiçeğe,
Çiçekte izlerim kalır, gözümde muradım.
en çok da çiçeğin incinmesinden korkardım…

köz ile tavlanmış hasret bırakıyorum sana bir kırık küp içinde.
Çatlağından sızan suları, eme eme büyütürsün bu sevdayı,
Kitapsız, kalem değmemiş sözleri şiirlere çatarak silah gibi...

Pişmanlık baştan başa bozar beni,dilime düşen eyvah gibi.
bakışların yakar sinemi mazlumun duasında ki ah gibi.
karadan kara bahtım,hep güneşi doğmayan sabah gibi
Ürkek,tedirgin bir uykuda dervişin korktuğu günah gibiyim

Nasibim kalmadı artık havadan sudan ekmekten yana.
Sana damıtılmış acılar bırakıyorum yamalı bohçalarda.
Dokundukça bir tüyün hafifliğini hissedeceksin ruhunda.
daldıkça anılara çıkamazsın derinlerde yıkılır kalırsın.
fırtınaya tutulmuş yaralı kuş gibi çırpındıkça kanarsın.
kanadıkça sızlarsın acıcı acı kör bıçak yarasında.
nerden bileceksin yıllardır yılan beslenmiş koynunda.
kör bıçak gibi sana bilenmiş bir ihanetlerin ortasında
ömrünce gazap duyacaksın sırtında, kan kokusuyla...

Meksen kılınç
06/07/2022