Bu şiir kimse tarafından sahiplenmemiş bir yetim,
yeni doğan.
Bir uzun köprü,
Kurtlanmış tahtalarıyla azgın suların üstüne kurulan.
İlk harfinden, birbirine yamalı diğerleriyle örülü,
Yürek işi göz nuru giyisi sıcacık tutan.
Lakin;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta