Alışkınım ben sertçe düşen damlalara.
Gözlerden fırlarcasına çıkan gözyaşlarınada alışkınım.
Artık herşey yetersiz
Güzellikler yetersiz, yaşamak için
Gülücükler yetersiz, mutluluk için
Duygular yetersiz, kalpler için
ve
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta