Rüzgarların gölgesinde savrulurken ağlayanlar,
Zamanın pusularında duyar,inledikçe şahikalar.
Bülbüllere taht olur,dikenli güllerdeki yapraklar.
Açan güller dallarda solar,yeter ki bahar olsun.
Gönül körfezine sığınan çilelerdir,çekilen acılar.
Hep fırtına sonrasını bekler,yakomozlu dalgalar.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta